Powiedziałam całej rodzinie, że wyjeżdżam za granicę, bo szukam nowej pracy, i wtedy moja siostra wpadła w furię. Krzyczała: „Jak ona może wyjechać pierwsza? Jeśli wyjedzie, kto utrzyma moje dzieci?”. Moja matka warknęła na mnie: „Jak śmiesz w ogóle myśleć o opuszczeniu rodziny? Przecież wiesz, że dzieci twojej siostry i my wszyscy jesteśmy od ciebie zależni!”.
U notariusza okazało się, że mąż zostawił testament: wszystko dla mnie, z jednym poleceniem – raz w roku, czternastego lutego, zapalić znicz na grobie w Łowiczu, kwatera B. Nie znam nikogo w Łowiczu. Znicz kupiłam już teraz
Teściowa wyrzuciła mnie na oczach całej rodziny, bo nie umyłam naczyń szwagierki, a nawet zażądała: „Zostaw klucze do mieszkania, zanim wyjdziesz”. Mój mąż doskonale wiedział, po co jej one, ale nie powiedział ani słowa. Tydzień później zadzwonił do mnie, pytając, czy wyciągnęłam wnioski; właśnie dałam mojemu prawnikowi podpis, który mógłby je wszystkie zniszczyć…