Dla wielu pracowników urodzonych w latach 60. XX wieku jest to ambitny cel. Nierównomierne kariery, okresy bezrobocia i niepewne warunki zatrudnienia często utrudniają zgromadzenie tak wysokiego wkładu.
Ciężar systemu składkowego
Kolejnym czynnikiem wpływającym na wybory pracowników jest sposób obliczania świadczeń emerytalnych.
Wiele osób w tej grupie wiekowej otrzymuje emeryturę ustalaną częściowo metodą retrybucyjną, a częściowo metodą składkową. Ta druga metoda zazwyczaj zapewnia mniej hojne świadczenia niż w przeszłości.
Z tego powodu wielu pracowników rozważa dłuższe zatrudnienie, aby zwiększyć wysokość składek i uzyskać wyższą emeryturę.
Pokolenie między starymi i nowymi zasadami
Osoby urodzone między 1961 a 1967 rokiem znajdują się w szczególnie delikatnej sytuacji. Z jednej strony nie korzystają z korzystniejszych warunków, jakie charakteryzował system emerytalny z przeszłości, z drugiej muszą stawiać czoła coraz bardziej rygorystycznym wymaganiom.
Potencjalne podniesienie wieku emerytalnego, brak elastyczności strukturalnej systemu emerytalnego i konieczność gromadzenia wysokich składek sprawiają, że ścieżka przejścia na emeryturę jest mniej przewidywalna niż w przypadku poprzednich pokoleń.
Znaczenie sprawdzania swojego wkładu
W takim scenariuszu niezwykle istotne jest dokładne monitorowanie swojej sytuacji emerytalnej.
Regularne sprawdzanie zestawienia składek i symulowanie możliwych dat przejścia na emeryturę może pomóc Ci lepiej zaplanować przyszłość i uniknąć niespodzianek w ostatnich latach kariery zawodowej.
Dla wielu pracowników z tzw. „średniego pokolenia” faktyczna data przejścia na emeryturę może być inna, niż sobie wyobrażali jeszcze kilka lat temu.
