Przez siedem lat moja mama powtarzała: „Nie ma miejsca dla twoich dzieci”, podczas gdy bliźniaki mojej siostry – a nawet jej pies – zostawały na każdej imprezie. Potem kupiłem trzypokojowy bliźniak w Paryżu, a moja siostra napisała: „Przyjeżdżamy z naszymi rzeczami”. Powiedziałem, że nie. Przyjechała i tak, z dziećmi, pudłami, meblami i psem, przekonana, że ​​ustąpię wszystkim… więc powiedziałem zarządcy budynku, że nie mają wstępu na górę i w końcu wybrałem dwójkę dzieci, które moja rodzina zawsze zmuszała do zbyt wczesnego wyprowadzenia się.