Emocjonalna strona domu
Krytycy wskazują, że osoby starsze często są emocjonalnie przywiązane do swoich domów. Anne to rozumie, ale uważa ten argument za niekompletny. „Każdy z czegoś rezygnuje” – mówi. „Ja rezygnuję z niezależności, planów na przyszłość i spokoju ducha”. Według niej obciążenie emocjonalne młodych ludzi jest systematycznie niedoceniane. Związki są odkładane na później, dzieci są nie do pomyślenia, a decyzje zawodowe podejmowane są na podstawie czasu dojazdu, a nie ambicji.
To nie jest atak na osoby starsze, ale na system.
Anne podkreśla, że nie postrzega osób starszych jako wroga. Jej krytyka dotyczy polityki, która była odkładana przez dekady. „Politycy zbyt długo zachowywali się tak, jakby rynek rozwiązał wszystko”. W rezultacie powstało pokolenie, które robi wszystko, czego się od niego wymaga, ale nigdzie nie może znaleźć dla siebie miejsca. „W takim razie logiczne jest, że rozważają redystrybucję” – mówi. „Nie ze złości, ale z konieczności”.
Niewygodne pytanie, które pozostaje bez odpowiedzi.
Anne nie jest pewna, czy obowiązkowe oszczędności to rozwiązanie. Wie jednak na pewno, że bezczynność nie wchodzi już w grę. „Każde rozwiązanie komuś szkodzi” – mówi. „Pytanie tylko: komu?”. Na razie ten ból odczuwają głównie młodzi ludzie. I dopóki tak będzie, gniew będzie narastał. „Nie oczekuję luksusów” – podsumowuje Anne. „To tylko punkt wyjścia”.
Co sądzicie o pomyśle Anne? Dajcie nam znać w komentarzach!
