Daniel poczuł, jak ściska mu się gardło.
Prawnik z Monroe & Hale pojawił się kilka sekund później z kilkoma pudłami archiwalnymi.
Ogromnymi.
Pełnymi.
Zbyt pełnymi.
Skórzane krzesło zaskrzypiało pod Danielem, gdy powoli usiadł naprzeciwko stołu konferencyjnego. Rolety wpuszczały zimne listopadowe światło, które kroiło teczki w białe i szare linie.
Potem weszła Evelyn Monroe.
Niska kobieta o idealnie upiętych srebrnych włosach. Chirurgiczne spojrzenie. Spokojny głos kogoś, kto spędził życie, patrząc, jak rodziny eksplodują wokół podpisanych papierów.
Położyła teczkę przed każdą osobą.
Potem przemówiła bez wstępu.
— Laura Bennett przygotowywała te dokumenty przez cztery miesiące poprzedzające jej zgon.
Słowo „zgon” wydawało się celowo wybrane.
Nie wypadek.
Nie upadek.
Zgon.
Daniel natychmiast poczuł, jak jego prawnik lekko prostuje się obok niego.
Evelyn otworzyła pierwsze pudło.
— Przed oficjalnym odczytem proszę wiedzieć, że kilka kopii bezpieczeństwa zostało już przekazanych do wydziału ds. przestępstw finansowych i do prokuratury okręgowej.
Serce Daniela gwałtownie zabiło.
Antonio nie poruszył się.
Ani jeden mięsień.
Jakby od dawna czekał na tę scenę.
Potem Evelyn wyjęła srebrny pendrive.
Ten sam.
Daniel rozpoznał go natychmiast.
Szukał go przez dwa tygodnie w całym domu.
