Nazywam się Maranne. Na początku zeszłego roku przesadziłem z jedzeniem gourmet, przytyłem 3 kg, więc mam 45 lat i stosuję dietę w oczekiwaniu na nadchodzące końcowe wakacje.
Jeśli teraz stracę 3 kog, nie będzie problemu, jeśli zdobędę 3 kog podczas długich wakacji, prawda? Prawy? Czy nie o to chodzi? Haha.
Chyba żartujesz. Od Bożego Narodzenia do Nowego Roku jest mnóstwo pysznego jedzenia. To szczęśliwy problem. Pewnie kupię sobie też walentynkowe czekoladki. Ups, trochę mi cieknie ślinia.
Wygląda na to, że w tym roku znowu przybierę na wadze. Ojej.
Dziś mam zimowy odcinek, który naprawdę chciałabym wam posłuchać. To historia z czasów, gdy miałem 25 lat.
Po kilku latach randkowania ustalono, że zaręczyny z chłopakiem Scottem zostały ustalone i przedstawiłam go rodzicom. To były tzw. powitania małżeńskie. Moi rodzice lubili Scotta, a rozmowa o małżeństwie powinna przebiegać gładko.
Ale pojawił się problem.
Kiedy moja starsza siostra Sally, która jest ode mnie starsza o 2 lata, wróciła z pracy, była zafascynowana Scottem. Co dziwne, gdy jesteście siostrami, potraficie rozumieć uczucia i myśli drugiej osoby. Zakochała się w Scotcie od pierwszego wejrzenia.
Miałem nadzieję, że to tylko kaprys, ale gdy siostra uścisnęła Scottowi dłoń, zarumieniła się i mocno trzymała jego dłoń. Nawet podczas rozmów zawsze miała w oczach marzycielski wyraz.
Nie sądzę, żeby to było odpowiednie, by siostra zachowywała się tak wobec chłopaka swojej młodszej siostry, ale musiała robić to nieświadomie. Ludzkie emocje są nie do opanowania, a ja dalej udawałem, że nic nie widzę, wierząc, że moja siostra nie będzie próbować poważnego związku.
Jednak po wyjściu Scotta moja siostra, która właśnie wyszła z wanny owinięta tylko ręcznikiem, skonfrontowała się ze mną.
“Powinieneś odwołać zaręczyny,” oznajmiła.
Według niej ten mężczyzna to nieustanny człowiek i możesz znaleźć kogoś bardziej odpowiedniego. Kontynuowała oczernianie Scotta, ale nie było podstaw do jej zarzutów.
“Dlaczego myślisz, że jest Playboyem?” Zapytałem.
“To kobieca intuicja,” odpowiedziała moja siostra.
Moja siostra nigdy nie miała chłopaka. Jak mogłem wierzyć w jej kobiecą intuicję opartą na jej braku doświadczenia z płcią przeciwną?
Dlatego pomyślałem, że powinienem zaufać charakterowi Scotta, który obserwowałem przez lata. Oczywiście zbywałem radę siostry z tak: “Będę ostrożny”, nie traktując tego zbyt poważnie.
Od tamtej pory Scott często odwiedzał nasz dom. Powiedział, że chce zbudować dobre relacje z moją rodziną, więc zaprosiłam go wygodnie. W odpowiedzi moi rodzice byli zadowoleni, a ja miałam nadzieję, że mój przyszły mąż i rodzice będą się dobrze dogadywać.
Chociaż relacja powinna była być zbudowana pozytywnie, moja siostra próbowała zbudować dobrą relację ze Scottem w innym sensie.
Według Scotta, gdy mnie nie było, chwyciła go za ramię, przycisnęła do niego klatkę piersiową i zapytała: “Nie uważasz, że Maryann jest niedojrzała?”
Nawet poprosiła o jego dane kontaktowe i celowo upadła, odsłaniając bieliznę. Scott powiedział, że to było tak przesadzone, że to nawet zabawne, ale naprawdę bym się martwił, gdyby był człowiekiem, który traktuje to poważnie.
Poza tym moja siostra myślała, że jest szansa, bo Scott nie mógł jej od razu odmówić, bo była moją siostrą, a za każdym razem, gdy się spotykali, podchodziła do niego słodkim głosem, mówiąc: “Hej.”
Chociaż zaczęło się od miłości od pierwszego wejrzenia, fakt, że Scott pracuje w dość dużej firmie, również uderzył jej serce.
“Jest godny zaufania, ma twarz, którą lubię, i jest dobrym człowiekiem, który zapewnia bezpieczeństwo na przyszłość,” powiedziała.
Była nim całkowicie oczarowana.
Podczas gdy rodzice byli świadkami niewłaściwego zachowania siostry, nic nie powiedzieli. Właściwie to nic nowego, że moi rodzice nic nie mówią mojej siostrze. Szczerze mówiąc, moja siostra zawsze była typem, który nie potrafi zrobić nic dobrze.
Na przykład, gdy poproszono ją o podgrzanie dodatków, jakoś używa plastikowej miski nieodpornej na wysoką temperaturę i ją topi. I była kiepska w nauce. Nie była też dobra w sporcie, często opuszczała zajęcia pływackie pod różnymi wymówkami, takimi jak kontuzja stopy, złe samopoczucie czy problemy skórne.
Nie radziła sobie dobrze w nauce, sporcie ani w obowiązkach domowych. Szczerze mówiąc, jej wygląd też nie jest szczególnie wyróżniający.
Mimo to, tylko dlatego, że jest najstarszą córką, moi rodzice traktują ją wyjątkowo i potajemnie przekazują mi rolę wspierania. To znaczy, ciągle słyszałem, żeby się wyróżniała, nie zwracając na siebie uwagi.
To niesprawiedliwe, że traktowano nas tak inaczej jako rodzeństwo. Jednak może moi rodzice widzą w niej żałosne dziecko, które nic nie potrafi, co sprawia, że czują się jeszcze bardziej źle.
Co dziwne, zawsze byłem typem, który jest wydajny i potrafi zrobić wszystko szybko. Może dorośli uważali, że nie ma uroku w nauczaniu kogoś, kto potrafi wszystko poradzić sobie sam.
Thus, I can easily manage the task of supporting my sister, and I sometimes intentionally act as the incapable one in public.
As I grew out of my teenage years and realized continuing this way, I’ll fail the exams, I began to resist my parents and act on my own will. If I had continued to comply, I really would have become a person who can’t do anything.
Due to my Defiance, my sister began to dislike me a bit for losing support, but our relationship was never truly bad. We could talk normally, and sometimes I even gave advice on her issues.
Our family had distorted aspects like overprotectiveness towards my sister and a bit of hostility from her, but I still think we were a perfectly normal family. How however, the balance was disrupted because Scott did not reciprocate my sister’s feelings.
“I can’t accept that my younger sister is getting married before me.”
On the eve of our wedding, my sister exclaimed these words to our parents.
“Don’t say that. You will find a good partner soon too, Sally.”
“I agree with Dad, Sally.”
“It’s not like that. Normally, the older sister gets married first, and then the younger sister. It’s too soon for her.”
“But the wedding is tomorrow, isn’t it? What are you saying?”
“Mom, don’t you care about me? I’m going to be the pitiful older sister who gets surpassed by her younger sister.”
“That’s not true.”
That night, I quietly listen to the intense exchanges between my sister and our parents from the hallway. Should my sister get married first? If I waited for her to marry, I would Age considerably in the blink of an eye.
What is she really thinking? I thought once she voiced her complaints, she would settle down.
“I understand. Both Mom and Dad will not attend the wedding tomorrow, so please be satisfied with that, Sally.”
What?
I was shocked by these words. Both my father and mother agreed not to attend my wedding and apologize to my sister.
What is this? It’s like they’re followers of my sister’s cult. This is beyond mere Indulgence.
Still, my sister sighed unhappily.
“Fine. I’ll compromise. Let her have a wedding that nobody acknowledges.”
She clearly does not want me to marry Scott, probably because she herself has feelings for him. It’s unbelievable.
A wedding without the presence of my parents, due to my sister’s unrequited love, is becoming a reality.
And then the wedding day arrived.
Despite it being a day of Celebration, I could hardly sleep due to anxiety. Of course, it wasn’t anticipation that kept me awake, but the discomfort from recalling the exchanges between my sister and my parents.
I won’t forget the satisfied smile on my sister’s face when my parents told her they wouldn’t attend.
At the venue, I explained to Scott and his parents that mine would not be attending.
“I apologize. My sister opposes this marriage, so my family will not be attending,” I said.
It was a heartbreaking announcement to make. My in-laws could hardly believe that there were parents who would not attend their own daughter’s wedding. They were silent for a while after hearing my story.
On such an important day, the moment I felt the heavy atmosphere, my mother-in-law took my hand. Immediately, my father-in-law placed his hand on top of ours.
“Do you remember that your family is here? Don’t make this day a sad one. Come on, why don’t you smile?” said my mother-in-law warmly.
And I couldn’t help but tear up.
“Maryanne, I’m here as your husband, so please stop saying the family isn’t attending,” Scott said, as he tenderly stroked my head.
Seeing me start to cry, my in-laws and Scott hurried to cheer me up, saying, “Don’t cry. You’re the bride, and your makeup will run,” even though they were joking.
Then my mother-in-law looked at me intently and said, “Maryanne, it might be tough with your family back home, but this new life you’re starting should be a wonderful beginning. Let’s build your own family.”
Though I was feeling abandoned, my mother-in-law firmly embraced me. Scott and my father-in-law followed suit.
I told myself, it’s okay. Just like my mother-in-law said, this is supposed to be a new beginning.
I vowed to build my own happy family, and that day, I officially got married with Scott.
15 years have passed.
During that time, my husband and I had a daughter and two sons. My a capable daughter, who can handle anything, keeps an eye on her two Mischief loving brothers who mess up the house sometimes.
The sound of my own voice yelling, “Stop it now,” surprises even me.
Scott’s job was going well. We bought a house, and we were living a stable life. But then unexpected visitors appeared.
It was none other than my father, mother, and sister.
After marriage, I had kept my distance from my family and hadn’t given them my new address. However, they somehow found our house and showed up unexpectedly.
Of course, the words that came out from me when they appeared were not a warm greeting like long time no see, but, “What do you want?”
“I have a favor to ask of you,” my sister said.
My parents also said, “It’s something only you can do for us,” as they looked at me sincerely.
What’s going on? What could they possibly need from me after 15 years of distance?
Half in anticipation and half in fear, I remained silent as my mother spoke up.
“We want you to give Scott to your sister.”
What?
Both Scott and I were shocked by her words.
“Wait a minute. Why do you mean I need to give Scott away?” When I asked this sharply, both my parents turned away, looking guilty.
Only my sister remained smug and proud.
“She’s still single, and she’s turning 42 this year.”
“And that’s a problem because?”
I couldn’t grasp the logic in my father’s words. Scott showed the same confusion.
“Actually, the company she worked for recently went under, and she’s currently unemployed.”
“That’s tough.”
“We worry about your sister’s future, being single and jobless. We hope you understand. Since you are sisters, you should feel the same.”
I silently countered their serious looks with no, I don’t think so in my mind.
Curious about what they would say next, I was frustrated with my my father’s slow speech. I held back unnecessary comments, eager to hurry his response.
“She’s always liked Scott, and she’s still alone because of that. You’ve enjoyed your marriage with Scott, haven’t you? Could you please let your sister have him for the rest of her life?”
What?
“What do you mean?”
